How do you stand up against a regime that oppresses you not just once, but over and over and over again? Pulse Uprising is a poignant multimedia installation by visual artists Vida Kashani, Amir Komelizadeh, and Siavash Yazdanmehr. Rooted in the Iranian context, and the contemporary social movements that emerged in the face of restrictive mandates and oppressive measures, the work makes visible the complex dynamics of control, resistance, and transformation. But its message resonates beyond a specific geo-political context, revealing the pulsating rhythms of dissent that echo on a global scale. The immersive installation unfolds in phases, taking the audience on a journey through compelling, confrontational, and emotionally charged experiences that alternate between the perspectives of the protester, the oppressor, and the spectator. This is a space of shifting positions—where power and vulnerability, resistance and reflection, collide in fragile balance. Through the interplay of text, sound art, and moving image, Pulse Uprising forms a sensory loop that explores alienation, vulnerability, power, courage, and fear—drawing attention to the systems that shape, control, and often silence our lives. The work traces pathways of willfulness—a force that mobilizes bodies governed by oppressive administrative machines to pulse against the orderly and the imposed. It questions whether movements toward freedom can persist beyond the moment, or whether they are always at risk of being absorbed into the very systems they resist.
Ephemeral Echoes nodigt je uit om even op de pauzeknop te drukken. In een wereld die altijd aanstaat - vol prikkels, deadlines en schermen - maakt deze voorstelling ruimte voor iets anders: traagheid, stilte en echt aanwezig zijn in je lichaam. Met een mix van performance, geluid, tekst en beeld neemt het werk je mee in een ander ritme. Niet om je iets uit te leggen, maar om je iets te laten ervaren. Wat gebeurt er als je niets hoeft? Als je gewoon mag kijken, voelen en zijn? De voorstelling laat zich inspireren door de Britse filosoof Bertrand Russell, die in zijn essay Lof der ledigheid schreef dat rust geen luiheid is, maar juist de bron van denken, verbeelding en vrijheid. Die gedachte vormt de onderstroom: nietsdoen als iets waardevols, aandacht als een kleine vorm van verzet. Op het podium wisselen spanning en rust elkaar af, komen lichaam en scherm samen, en ontstaat er ruimte tussen nabijheid en afstand. Je ziet het lichaam in het echt, maar ook hoe het wordt vastgelegd, vergroot en opnieuw gevormd door beeld en geluid. Een uitnodiging om even uit te stappen - uit de haast, uit de productiviteit - en te ontdekken wat er dan mogelijk wordt.
Vanuit het noorden naar de hoofdstad: Groningse filmmakers nemen hun verhalen mee naar Amsterdam. Cinema De Vlugt wordt voor één avond het podium waar de veelzijdigheid van de Groninger film zichtbaar wordt – van poëtische observaties in de natuur tot intieme portretten, maatschappelijk engagement en rauwe debuutfilms. Voor Amsterdammers een unieke kans om kennis te maken met een jonge en eigenzinnige filmcultuur die vaak dicht bij huis begint, maar universele thema’s raakt. Op het programma staan Schoem van Amir Komelizadeh en Vida Kashani, gebaseerd op de roman van Ingeborg Nienhuis, een poëtische vertelling over identiteit en saamhorigheid in Zoutkamp. Over het Wildrooster van Okki Poortvliet neemt je mee naar het bos tussen Odoorn en Exloo, waar tijd en natuur een andere dimensie krijgen. In Leitmotiv van Julian Verkerk zoekt een schrijver naar zijn stem in een wereld vol maatschappelijke verwachtingen. Het pad van Sien van Karim Ouri schetst een intiem portret van een kleurrijke muze die haar leven en poëzie deelt via een taperecorder. En Koud water, het krachtige debuut van Ayan Egal en Sander Roux, laat zien hoe vriendschap onder druk komt te staan in een wereld vol geweld en toxische mannelijkheid. Na de vertoningen is er een Q&A met de makers, een bijzondere kans om in gesprek te gaan over hun films, inspiratie en werkwijze. Deze programma is samengesteld door Vida Kashani
Tegen de achtergrond van de woeste schoonheid van de Waddenzee en de levendige straten van Groningen volgt de film Hades, een jonge schipper die worstelt met het feit dat zijn familie uit elkaar valt. De film richt zich op tegenstellingen die aansluiten bij de persoonlijke ervaringen van de regisseurs: erbij horen en je verloren voelen, traditie en het moderne leven, stabiliteit en verandering. Deze thema's weerspiegelen de universele zoektocht naar een gevoel van thuis, vooral voor degenen die tussen culturen navigeren of ontheemd zijn van vertrouwde wortels. Het scenario is geïnspireerd door het boek Schoem of De voarende Zoltkamper van auteur Ingeborg Nienhuis. De Waddenzee weerspiegelt de emotionele ups en downs van Hades, terwijl de stad chaos brengt maar ook nieuwe kansen. Schoem gaat over die momenten in het leven waarop alles onzeker voelt en je gedwongen wordt om te groeien. Het is een verhaal over het vinden van verbinding op verrassende manieren en het leren accepteren van verandering.
Studio17 welcomes VidAmir – Vida Kashani and Amir Komelizadeh, arriving on 14 April! Originally from Iran and now based in the Netherlands, they work between essay film, video installation, and interdisciplinary projects, engaging oil as both substance and story. Working on site through filming, writing, walking, and conversations with local residents, they trace how geological time, landscape, and collective memory shape the narratives that surround extraction. In Stavanger, they are interested in listening for the quieter stories beneath these global echoes.
Studio17 invites you to the exhibition opening of Crude Milk by our current artists in residence, VidAmir (Vida Kashani & Amir Komelizadeh). Crude Milk is a multi channel video installation combining moving image, text, sound and sculpture. The work reflects on what it means to live within an oil nation, materially, psychologically and politically. It explores a central contradiction where welfare and comfort coexist with extraction, dependency and unease. Drawing on Norse and Iranian mythologies, Crude Milk approaches oil not only as a resource, but as inheritance shaping memory, identity and everyday life. At its center is a divided voice questioning how one resists a system one also benefits from.
De film 'Schoem' volgt Hades, een jonge schipper die op het eerste gezicht een doorsnee Zoutkamper lijkt. Wanneer zijn moeder er vandoor gaat en zijn vader hem achterlaat op het dorp, verschuift er het een en ander in zijn leven. Hades begint steeds meer te twijfelen aan wie hij eigenlijk is. Het is die zoektocht naar identiteit die filmmakers Vida Kashani en Amir Komelizadeh raakte. Sinds 2011 wonen ze in Nederland. 'We herkenden worstelingen die wij ook hebben meegemaakt sinds we in Groningen wonen', legt Kashani uit. De Waddenzee als spiegel De Waddenzee speelt een belangrijke rol in de film: de leegte, het ritme van het water en de stilte weerspiegelen de innerlijke onrust van Hades. Tijdens een avond met vrienden in de stad ontmoet hij een Iraanse vrouw. Hij is nieuwsgierig naar haar achtergrond, zij naar zijn leven op zee.
At its core, Ephemeral Echoes challenges societal norms surrounding productivity, inviting visitors to indulge in a multi-sensory experience that celebrates idleness, contemplation, and the beauty of the present moment. Through a unique blend of art forms, this project seeks to blur the lines between leisure and digital wonders, offering a space where simplicity intertwines with the extraordinary. The 10-minute live showcase of Ephemeral Echoes serves as a glimpse into a larger piece set to debut in 2025. This demonstration has been made possible through the generous support of Stimuleringsfonds Creatieve Industrie and Grand Theatre.
The film takes inspiration from the concept of ‘liquid modernity’ coined by Zygmunt Bauman. A sociologist and philosopher, who uses the metaphor to describe the constant mobility and change in different aspects of modern life. Not post-anything but “unable to keep any shape or any course for long…” and “…prone to change…”. This can be applied to modern relationships, landscape, identities and global economies. In the film ‘Labyrinth Of Disorientation’ this form of liquid living is interpreted poetically. It presents images from landscapes in Italy and Iran on two screens, where the visuals move and blend into each other. The same landscape may appear on one screen, focusing on a detail, while the other provides a more global view. Alternatively, the same shot may be displayed on both screens, capturing different times of the day.
Vertel een typisch Gronings verhaal, met een uniek tintje’, in maart 2022 zagen filmmakers Vida Kashani en Amir Komelizadeh deze oproep van Toukomst voorbijkomen. En ondanks dat ze beide geen typische Groningers zijn, was het voor hen niet lastig om een unieke invalshoek voor de film te vinden. Via via kwamen Vida en Amir in contact met Ingeborg Nienhuis, een geboren en getogen Zoutkamper. Ingeborg had als schrijver al meerdere romans uitgegeven. Eén van de verhalen die zij schreef was Schoem. Schoem gaat over een schipper met een Marokkaanse achtergrond, die moeite heeft om zich thuis te voelen in het Groningse vissersdorp Zoutkamp.
Taking place on March 8 at W139, A Reality Through Words and Images is a group screening programme of experimental documentaries, essay films, and poetry by Iranian artists. The screening programme directly or indirectly introduces ideas about permeability and entropy, political environment, the female body, displacement and ruination through excursions into family history. With video work by Mehraneh Atashi, Amirali Ghasemi, Mahoor Mirshakkak, VidAmir, and Gelare Khoshgozaran, whose works embrace the radical aesthetics of documentary and contemporary art.
‘’Between Body and Touch’’ is een groepsvertoning van experimentele films die putten uit de geschiedenis van het verzet in Iran - zowel op concrete als op meer abstracte manieren. De films onderzoeken thema's als vernietiging, isolatie, hoe het verleden zich in het heden manifesteert, het vrouwelijk lichaam, de weergave van intimiteit en onze collectieve herinnering van maatschappelijke gebeurtenissen. De avond is een samenstelling van het werk van Shilan Borhani, Jaleh Nesari, Maryam Tafakory, Minoo Iranpour, VidAmir en Nebras Hoveizavi, die in hun werk een radicale esthetiek omarmen, en de mediums van film en hedendaagse kunst combineren. Deze avond staat in het teken van solidariteit met de strijd van ongelooflijk moedige Iraanse vrouwen en mannen die een strijd leveren voor gelijkheid, vrijheid en mensenrechten. Door middel van films en videokunst presenteren we een visuele geschiedenis van Iran voor en na de revolutie van 1979, in de hoop de huidige situatie context te geven. Deze vertoning is samengesteld door Vida Kashani, met grote dank aan Parking Video Library voor het beschikbaar stellen van hun archief voor enkele van de werken in dit programma.
KEUZESESSIE ‘AV-ERFGOED ALS BRON VOOR CREATIVITEIT’ MET SYTSKE DE GRAAF (ACADEMIE MINERVA), VIDA KASAEI (VIDAMIR), ARIADNE ASIMAKOPOULOS (REINWARDT ACADEMIE), HELGA MEIJER (HAAGS GEMEENTEARCHIEF) EN KRIS PETRASOVA (BEELD & GELUID)
De Noorderkroon – en de byhearrende priisútrikking – is it ûnderdiel fan it festival dat filmmakkers út de noardlike regio in poadium biedt. “Der bart in hiel soad op it mêd fan film. Dat wolle wy graach oan it publyk sjen litte om sa de noardlike makkers yn ’e skynwerpers te setten”, seit programmeur Loes Brinkman. In grut part fan de hast fyftich ynstjoeringen is op it filmfestival yn Ljouwert te sjen. It folsleine skema is te finen op www.noordelijkfilmfestival.nl.
Vida Kasaei en Amir Komelizadeh winnen 60.000 euro voor het maken van de film Schoem. Colin Mooijman wint dit bedrag voor zijn documentaire over Groninger media-icoon Piet van Dijken. Dit hebben we woensdag 28 september bekendgemaakt in De Biotoop Haren. Begin dit jaar plaatsten wij, voor het Toukomstproject Groninger films, aan filmmakers een oproep om met ideeën te komen voor drie films over Groningen. Voor deze twee films van aanstormend filmtalent in Groningen kwamen tweeëntwintig ideeën binnen. Na twee selectieronden stonden er vijf talenten in de finale. Een belangrijk aandachtspunt dat ze meekregen was om de jury ook te overtuigen van hun eigen talentontwikkeling tijdens het maken van de film. De bekendmaking van de derde film, een grote (speel)film, volgt in december.
Sediment, de titel van de film, gaat over de cultuuroverschrijdende lagen die de maatschappij legt over de menselijke kern, die daardoor moeilijk te bereiken is – laat staan uit te dragen. Kasaei brengt dit thema op metaforische wijze in beeld door een danseres in twee rituelen met laagjes modder in te smeren, eenmaal met rode klei van het Iraanse eiland Hormuz en eenmaal met grijze klei uit Pieterburen. “Je komt in elke cultuur normen tegen. Dit ritueel speelt met het verlangen je eigen weg te kiezen en de vraag in hoeverre dat in welke cultuur dan ook, mogelijk is.”
De korte film 'Onder het asfalt' die gaat over de ombouw van de zuidelijke ringweg, gaat donderdag 28 februari 2019 in première in Paviljoen Ring Zuid. De film is gemaakt door studenten van de Hanzehogeschool.
Hoog gezongen Iraanse liederen, dansende Beijumers, zelfgemaakte wijn. Een klokkenman die met de tijd bezig is.
Interior designers Hida and Amir blew a new life into room 202 in the Lloyd Hotel & Cultural Embassy; inspired on the most well-known traditional arts and crafts from Persia: Poetry and weaving. The room officially opened during the Migration Festival on the 29th of May (2016.) If you stay in room 202, you will be surrounded by an art installation whilst having a shower, based on the art of weaving.